Kazimierz Cepurski - urodził się 17 grudnia 1900 r. w Brodach (okręg Tarnopol). Jako ochotnik brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, będąc żołnierzem 13 Pułku Piechoty. 16 września został ranny w bitwie pod Dytiatynem.

W 1922 r. ukończył w rodzinnej miejscowości Państwowe Gimnazjum im. Józefa Korzeniowskiego i rozpoczął prace w Orzegowie na Śląsku. W latach 1925-1926 pracował w Państwowym Seminarium Męskim w Kcyni. W 1926 roku prof. Cepurski przyjechał do Rawicza, gdzie objął posadę nauczyciela wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego w Państwowym Gimnazjum, później przekształconym w Gimnazjum i Liceum. W październiku 1931 r. założył Szkolny Klub Sportowy, jeden z pierwszych w Polsce, o nazwie „Sagitta”. W kampanii wrześniowej walczył jako dowódca plutonu zwiadu Batalionu Obrony Narodowej. W czasie obrony Warszawy został ranny i 29 września wzięty do niewoli niemieckiej. Do czerwca 1946 r. przebywał w oflagu Murnau VII A. Po powrocie do Rawicza znów pracował  w Gimnazjum i Liceum, później w Liceum Ogólnokształcącym. Prof. Cepurski, łącząc pracę z nauką, ukończył Centralny Instytut Wychowania Fizycznego i Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie. W 1952 r. otrzymał tytuł magistra wychowania fizycznego. Ukończył wiele kursów specjalistycznych w kraju i za granicą (Szwecja, Austria). Przez cały czas poza pracą zawodową poświęcał się działalności w klubach sportowych jako trener, wychowawca i sędzia. Na emeryturę przeszedł w 1976 r. Do wychowanków prof. Cepurskiego należą m.in.: Władysław Klemczak, Zygmunt Habrat, Czesław Śnieżyński, Andrzej Walczak, Zygmunt Czapracki, Roman Luty, Andrzej Woziwodzki, Maria Kaczmarek, Grzegorz Łuczak. Wyróżniony był wieloma odznaczeniami i dyplomami, w 1982 r. otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 16 września 1986 r. Jedną z rawickich ulic nazwano jego imieniem. Sala Gimnastyczna I Liceum Ogólnokształcącego również nosi jego imię.