Zenon Taczuk - urodził się 12 grudnia 1913 r. w Krakowie. Po ukończeniu Korpusu Kadetów nr 3 w Rawiczu w 1934 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych w Komorowie koło Ostrowi Mazowieckiej i w 1936 r. został promowany do stopnia podporucznika piechoty.

Służył w 55 Poznańskim Pułku Piechoty w Lesznie i Rawiczu. Walczył w kampanii wrześniowej jako dowódca plutonu w 9 kompanii III batalionu 55 pp, później jako dowódca kompanii. Został ciężko ranny pod Sochaczewem i wzięty do niewoli. Przebywał dwa lata w szpitalu, potem w oflagu. Jego żona, Teresa, z domu Pierzchlewicz (jej matka uczestniczyła w powstaniu wielkopolskim), została aresztowana i osadzona w obozie koncentracyjnym Ravensbrück. Po wyzwoleniu Zenon Taczuk pracował jako instruktor Polskiego Czerwonego Krzyża w Rawiczu. Zmarł w wyniku nieszczęśliwego wypadku 21 grudnia 1947 r.