Alfred Loewy, rawiczanin wyznania mojżeszowego, który stał się sławnym w świecie matematykiem. Urodził się w naszym mieście 20 czerwca 1873 roku. Jego ojcem był Hermann Loewy, matką Lina Löwental.
Alfred wychowywany był w sposób ściśle ortodoksyjny. W latach 1891-1895 studiował na uniwersytetach we Wrocławiu, Monachium, Berlinie i Getyndze. W 1894 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Monachium za pracę „O transformacji kwadratu z zastosowaniami do geometrii linii i kuli”. Od 1897 roku Loewy wykładał na Uniwersytecie we Fryburgu i tam się habilitował. Zajmował się wtedy teorią substytucji liniowych i opublikował dwie prace na ten temat w 1896 i 1897 roku. Został mianowany nadzwyczajnym profesorem we Fryburgu w 1902 roku. Dzięki temu był wystarczająco bezpieczny finansowo, aby się ożenić – pojął za żonę Teresę Neuburger.
W 1916 roku Loewy został honorowym profesorem zwyczajnym we Fryburgu, a w 1919 roku - profesorem zwyczajnym. Był promotorem dyplomów wielu znanych później uczonych, w szczególności Wolfganga Krulla, który uzyskał doktorat w 1922 roku, oraz Friedricha Karla Schmidta, który doktoryzował się w 1925 roku. Już w 1916 roku stracił wzrok w jednym oku, po kilku latach i nieudanej operacji stał się całkowicie ślepy. Pomimo tych poważnych problemów zdrowotnych Loewy nadal pełnił obowiązki nauczyciela akademickiego. Po dojściu Hitlera do władzy w 1933 roku Loewy został zmuszony do przejścia na emeryturę. Zmarł 25 stycznia 1935 roku we Fryburgu. Loewy pracował nad grupami liniowymi, algebraiczną teorią równań różniczkowych i matematyką aktuarialną (jest to dział matematyki stosowanej obejmujący zagadnienia m.in. rachunku prawdopodobieństwa, statystyki, matematyki finansowej, metod numerycznych i koncentrujący się na zastosowaniach w dziedzinie ubezpieczeń). Opublikował 70 artykułów i wiele książek, do dziś uznawanych za ważny wkład w rozwój matematyki.
